ابن زيدون
يا دَمعُ صُب ما شِئتَ أَن تَصوبا — وَيا فُؤادي آنَ أَن تَذوبا
إِذِ الرَزايا أَصبَحَت ضُروبا — لَم أَرَ لي في أَهلِها ضَريبا
يا دَمعُ صُب ما شِئتَ أَن تَصوبا — وَيا فُؤادي آنَ أَن تَذوبا
إِذِ الرَزايا أَصبَحَت ضُروبا — لَم أَرَ لي في أَهلِها ضَريبا