الإمام
اضغط على أي بيت لعرض معانيه وشرحه
الإمام*******
ـــــــــــــــــــــــــإلى فؤاد حداد
ـــــــــــــــــإنت الإمام الكبير .. وأصلنا الجامع ..
وانت اللى نقبل نصلى وراك فى الجامعبسيط يا مولاى ، والضحكة فى صدرك .. قوت
فقير يا مولاى .. ورازقنا حرير .. وياقوتونشيد عشان الأرض
ودعوة .. للى يموتوخريطه لفلسطين
وكُم .. للدامعإنت الإمام الكبير .. وأصلنا الجامع ..
وانت اللى نقبل نصلى وراك فى الجامعإن تمدحوا الشعر بامدح سيرة الشاعر
واشهد بإنه صبور .. العارف .. الطاهرالصاحى سهران .. ونايم نومة الساهر
على حرف ورقه ، بنصل يمص دمه الحردقق فى " بيت " تلقى تحته ميت وريد بيشر
اتبع خطا الدم تلقى الجرح ولونه يسرفؤاد ما قالشى ف يوم .. المر ماله مر
متبوع .. وليه تابعين .. عمره ما كان تابعإنت الإمام الكبير .. وأصلنا الجامع ..
وانت اللى نقبل نصلى وراك فى الجامعوحق من جاله يحبى النبع فى صحراه
والنهر غير عشانه لهجته .. ومجراهوحق أحلا اللى قال : وطنى وشد الآه
وحق أحلا اللى حبوه رفقته وصُحَباهمن شد شرايينه ركبت ع العصب أوتار
من دمع عينه انسقت فى كفنا الوردةوحق من أثبت إن السجن فيه أحرار
دول أربعين ضلع ولاَّ أربعين جلدهإللى طلع ع الجبل يقطف زهور النار
ويرشها ع العباد فى الحارة .. والشارعإنت الإمام
الغنوة دى عن شعر فؤادوفؤاد ده اسمه فؤاد حداد
لازم مناوره ومداورهمادام بتكتب عن ثوره
مش كل من يعرف يقرا ... قرا شعر فؤادتغرق تمد لها القشه
تولع .. تطفيها برشهتسكر قلوبنا وتتعشى ... من شعر فؤاد
قاللى القوافى على كتافىسواقى دايره على مافى
ما يبرد القدم الحافى ... غير شعر فؤاديصفها صفوف مرصوصة
لا زايده .. هه !! ولا منقوصهواثقة لكين مش مجعوصة ... فى شعر فؤاد
كل المنازل .. مفتوحهكل المسائل مشروحه
الدنيا لمتها اللوحه ... فى شعر فؤادكان للخلايق إنسانهم
للفلاحين حد فيسانهمغنوا الفقارى بلسانهم ... فى شعر فؤاد
شوف الكلام طالع نازلكإنه مغزول فى مغازل
متربى فى أعلى منازل ... يا شعر فؤادتنزح .. وبيرك نضاحه
على قلب ما عرفش الراحهليه الحياه كده لماحه فى شعر فؤاد
والغنوه دى عن شعر فؤادوفؤاد ده اسمه فؤاد حداد
عمرى ما شفتش حبال الفجر لونها اسودولا دى قضبان وقاصده تقصقص الرؤيه
والحلم عود شق أسفلته وبيعيِّدتسقيه بموال تقوم جامعة فى أغنية
ما تعدديش .. ياللى واقفه فى الخلا تعدِّدالدنيا مش زى مانتى شايفه .. مش ديه
أحلا ما فى السجن قضبانه اللى بتحدّدخطاوى فى الإنسانية .. وشكل .. وهويه
قُرْبت حيطان السجون .. من الهرم .. أفرد ..قدمى .. ينام المقطَّم .. تحت رجليه
أنا باحمده واحمده .. وكل يوم حاحمِدربى اللى دل الضمير ع الاشتراكيه
فوق مادنه ريفى فقيره .. تقول بلا مسجدأدِّنت صايم .. ولا لقمه .. ولا ميه
مع النبى قلت : كل الناس سواسيهشعارات حماسيه لكن من عصبت موجوع
لو بطن واحده بتبكى من عطش أو جوعماكانش يطلع كلامى كلته مسجوع
عاش المربى .. وعاش السجع والساجعوانت الإمام الكبير .. وأصلنا الجامع ..
وانت اللى نقبل نصلى وراك فى الجامعالفرد ما يقدَّرُه غير حسن أفعاله
وكل فرد .. حيتجازى .. بأعمالهيوم ما ناديت فى العباد : خافوا زحام الحر
صحيتنا على طبلتك ولا صراخ أبو زر ؟وكنت واقف تشهِّد ع اللئيم ماله
وانصف ما فيهم ما تستعناش بأقوالهوكانك انت الميزان وكانه يوم الحشر
كل اللى أسعد وأبهج .. واللى آذى وضروكل سارق بهيمه .. ف حبلها منجر
وكل شاعر كَدَبْ .. مربوط فى موالهأحلا ما فى النيل .. يبان للضفه مستسلم
وأقوى ما فى النيل عيونه .. لحظة استسلامم الدوله والثوره .. ولاَّ من صحيح مسلم
إنت الشهيد .. اللى مات بيأسلم الإسلامالخصم انت .. وإنت مت بتدافع
إنت الإماموالغنوة دى لفؤاد فؤاد
وفؤاد ده اسمه فؤاد حدادفؤاد وتر .. مات العازف
أخضر .. يضلل ع الناشفطبله وكمنجه .. وشفايف ... لفؤاد فؤاد
ندى .. نداوة الفجريةقمر .. ومولود ع الميه
ينفع يكون للأنبيا ... ده فؤاد فؤادالسبع ينفخ من ديقه
عصب السواقى ف تزييقهوالشعر يتهجَّى طريقه ... لفؤاد فؤاد
ولما يخطر فى الوادىوطنه يقول له : يا بلادى
ويدفع الشعب العادى ... لفؤاد فؤادوهوه متكى ف زنازينه
يضحك على اللى حاجزينهمفتشينه وفارزينه ... لكن ده فؤاد
والغنوة دى لفؤاد فؤادوفؤاد ده اسمه فؤاد حداد
شباب بلادنا الصغيرإللى إذا عتمه .. نوّر
ومسك دوايتك وصورخريطه .. بس بأصولها
وكلمه يعرف يقولهاوموته .. يفهم ينولها
والموته إنت تغازلهابغنوه قلبك غازلها
من تانى يصحى فى غزلهاشهيد على يد شاعر
ده كاس وداير على الدنيا مالوش علاماتولا حد دايم على الدنيا غير الباقى
كتير باحس الزمن خلصان .. وانا .. على ماتوالنخل له طَرْح وِخْرِي ، وطرح سبَّاقى
يغوى الغراب إلا يسكن .. شجرة ع اللماتما يوقع إلا اللى هيه .. تقدر انه مات
والسبع لو مات فى أحضان الوطن باقىياللى فى حب الوطن والرحله عزيتنى
ويوم ما مت انت جيتنى وانت عزيتنىوقلت لى : عزتها وهيه ما عازتنى
وفتها لندل .. عاز يكسر .. وعاز يتنىأنا فُته اسمى سراج .. والخلق بيه عالمات
الجسم راحل لكين شوف .. الأثر باقىدمى بيصبح عساكر
منصوره .. راجعه لبيوتهاحصد السنه .. لم يفوتها
ولا زيارة البنادراللى بيزرع بيزرع
واللى بيصنع بيصنعواللى رجع للمحطه
وعاد .. لقطع التذاكرواللى يكمل يذاكر
الشمس تطرح سناكىوالدم بيصيح يكاكى
بلبل .. لبس بدله كاكىوالأمهات اللى طلعت
شافت ولادها وسمعتزغاريدها عافرت وطلعت
ودبكه لاجل اللى جالهاوادى دية رجالها
بالكام قصيدة اللى قالهاقال له التاريخ المذاكر
فكرتنى .. ياللى فاكرالدم هوه علمها
والدم هوه ألمهاوالدم هوه حروبها
والدم هوه سلامهاوازاى تصدق كلامها
ان هيه نسيت بطلهاجاعت .. وأكلت عيالها
أو قدمتهم بطوعهايا كلهم اللى أكلها
اللى ابتسم والمناجلدايره تحش السنابل
بالفرض والسنهوالجبر .. والواجب
كل القصايد بتتبع فى الأدان صوتكلا يغير الأمر .. لا غيابك ولا موتك
من ألف عام جايهمن ألف عام راحت
شجر بينفض ورقوجاروف كبير فاحت
لكل حلم انطفاولكل قلب غياب
ولكل اسم اختفىولكل صدق عقاب
ولكل موت احتفىولكل موت أسباب
من ألف عام جايهلألف عام راحت
شجر بينفض ورقوجاروف كبير فاحت
وحلم ما نطفاشوقلب عجيب ما غابش
واسم ما اختفاشمكتوب فى عين الشمس
والموت ما يخصناشفؤاد حداد ما ماتش
هل عندكم مانع ؟وانت الإمام الكبير .. وأصلنا الجامع ..
وانت اللى نقبل نصلى وراك فى الجامعبسيط يا مولاى ، والضحكة فى صدرك .. قوت
فقير يا مولاى .. ورازقنا حرير .. وياقوتونشيد عشان الارض
ودعوة .. للى يموتوخريطه لفلسطين
وكُمّ .. للدامع******
عن القصيدة
«الإمام» من شعر عبد الرحمن الأبنودي، وتقع في ١٠٤ بيتًا. وهي بالعامية، ورويّها حرف الراء.
وفي ميزان العرب: مكتبةٌ من أمهات كتب الأدب والأخبار والتراجم ← · أمثال العرب وقصصها ←
التعليقات(٠)
سجّل الدخول لإضافة تعليق.